Pages

Tampilkan postingan dengan label Kisah Palui. Tampilkan semua postingan
Tampilkan postingan dengan label Kisah Palui. Tampilkan semua postingan

Selasa, 09 Agustus 2011

BASAMUT

example2 Bulan puasa ni, bila tangah hari Palui pina bahinip haja di kamar. Kada tahu jua nangpa dipaulahnya. Ujar inya pang puasa haja, imbah bazuhur guring sampai ka ashar.

Tumat panambaian bulan puasa sampai sapuluh hari puasa bilang tabanyak di kamar balakang haja bahinip bila siang hari.

Imbah kamarian, kaluar inya pada kamar. Bila kaluar pada kamar tu pina sigar pang.

Pas partangahan bulan puasa, kada dikira-kira mintuha Palui nang di kampung datang bailang.

“Aku handak manamuni cucuku. Aku umpat bamalam di sini lah. Salajuran aku handak marasani bapuasa di kuta,” ujar sidin.

Imbah basisimpun, mintuha Palui mancari ka Palui. “Mana Palui nih, kada talihat. Bahaluat di langgar kah Luh?” ujar sidin manakuni bini Palui.

“Kada bah ai. Ada ai tuh di kamar balakang. Guring kalu imbah bazuhur tadi,” ujar bini alui manyahuti.

Imbah bapapandiran, Bini Palui bahancap tulak ka pasar handak batutukar gasan babuka puasa. Pas handak tulak, inya manggarak Palui di kamar balakang.

Lawas dikiyau kada sing cungulan jua Palui. Imbah parak satangah jam hanyar kaluar pada kamar. “Lui, aku guring di kamar balakang haja. Aku handak bamalam di sini,” ujar mintuha Palui.

“Pian di kamar muka haja bah ai. Di sini bahamburan,” sahut Palui.

“Kada. Aku asa nyaman amun guring di kamar balakang ni. Kamar muka tu imbah anu aku kahumapan,” ujar sidin pulang sambil masuk mambawa buntalan ka kamar.

Sidin langsung maampar tapih bahalai di lantai. “Nah... aku handak guring di bawah haja. Kada nyaman guring di tilam, humap,” ujar sidin pulang.

Malihat mintuhanya barabah di lantai, kada ka pagguringan Palui makinnya pina galagapan. Imbah itu inya langsung bajauh maninggalakan mintuhanya nang mulai bapajam handak guring.

Kada lawas imbah itu, timbul tadangar gadangkaran di kamar balakang. Mintuha Palui bahalulung saling nyaringan. Sidin kaluar tumatan kamar sambil bagaru bahimat. Hibak samut gatal di awak sidin.

“Hau.. kanapa maka aku dihurung samut gatal. Kanapa pina basamut banar di kamar tu,” ujar sidin sambil bakipuh.

Bini Palui nang hanyar bulik matan pasar, hancap masuk ka kamar mangibah sambil manyapui samut nang basapai di lantai. “Baaaahhh... Ka sini pang pian satumat,” bini Palui bakuciak mangiyau Palui. Palui bamara sambil batunduk ha.

“Cucuk ai basamut. Amun hibak wadai di bawah ranjang. Ada es satrup wan mi goreng. Bakas pabila ini bah?” ujarnya manakuni Palui.

Imbah dianyaki bahimat hanyar Palui basuara. “Iih ma ai.. itu bakas aku tadi, aku kada puasa,” ujar Palui kasusupanan.

“Cucuk ai bakaras manyuruh aku guring di kamar muka. Sakalinya kamar balakang ni ikam ulah kamar sakadup lah,” ujar mintuha Palui.

Hinip Palui mandangar mintuhanya baucap. Kada sing bunyian lagi kasasusupanan banar inya.

Sumber :http://banjarmasin.tribunnews.com/read/artikel/2011/8/9/94171/Basamut

Kamis, 28 Juli 2011

Mancari Sasuap Nasi

UJAR habar, satiap hari ahad atawa hari parai di
Banjar rami banar. Apa lagi nang ngarannya mal
itu, bilang bagarumuk tu pang urang baulanja.
Makanya Palui hari ahad ini mambawai anak
bininya ka Banjar. Kabujuran inya hanyar manukar
motor, bakas jua pang, nang panting kawa jalan
ujarnya.
Pas Palui saparanakan sudah siap handak tulakan,
datang Tulamak lawan Garbus manyambang.
“Handak kamanaan, Lui?” Tulamak managur sambil
manjinguk ka dalam mutur.
“Kami handak ka Banjaran,” sahut Palui. “Buhan
ikam handak umpatan kah?”
Kada mahadang dibawai dua taku kali lagi, lakas
Tulamak wan Garbus babuatan. Lalu mangalunyur
ai buhannya tulakan samuturan.
“Kada usah balalaju, Lui ai. Cukup jalan 20 haja,”
ujar Tulamak manggayai.
“Hi ih, Lui ai. Biar buruk asal salamat,” umpat jua
Garbus mahapaki mutur Palui. Imbah masuk
Banjar, bagasut muturnya pina darudut-darudut.
Kada saapa langsung mati sapanjadi. Muguk! Pas di
simpang ampat Kantur Pus Basar. Untung Palui
sawat mangapinggirakan muturnya.
“Labar am. Pacang batunjul kita,” ujar Palui sambil
macuba mahidupi lagi.
“Hadang hulu. Biar aku pariksa dahulu,” ujar Palui.
Paharatan asik mamariksa napa nang rusak, datang
kakanakan mambawa gitar mamaraki.
“Kanapa, Mang. Lagi mugukkah muturnya?” ujarnya
batakun.
“Kada! Lagi dibasuh!” sahut Tulamak sangkal. “Tahu
haja urang lagi kamugukan, batakun pulang,”
ujarnya marangut. “Ikam pang handak baapa
kamari?”
“Ulun handak manyamin, eh salah, handak
mangamin, Mang ai. Handak mahibur pian-pian,
bulih aja kalu?” jawab kakanak tu sambil
mambunyiakan gitarnya siap handak banyanyi.
“Bulih ai, asal hakun kada kami bayar,” lakas
Tulamak manyahut.
Takajut kakanak tu mandangar, bamandak inya
mamainakan gitar, kada jadi banyanyi sambil
baucap, “Umai, pamalarnya pang! Asal buhan pian
tahu haja, Mang lah, suara ulun ni mahal.” ujarnya
baagak.
“Tahu ai, suara ikam tu mahal. Alias mahalulung!”
Palui nang masih mambaiki muturnya lakas
manyahut. Lalu bakurinah inya malapas gawian,
mamaraki kakanak tu. “Sabujurnya kami ni kada
mamalarakan duit pang, Tuh ai. Tapi, ujar habar,
basadakah di lampu habang pacangan kana
danda.”
Tapi kakanak tu dasar karas jua, kesah kada
mandangar lawan pandiran Palui, tatap haja inya
manjawab tarus. “Ulun mangamin ni gasan
mancari sasuap nasi, Mang ai,” ujarnya kada mau
kalah.
Garbus nang tumatan tadi kada tatahu, bakurinah
baparak, umpat jua inya bapandir, “Kalu handak
mancari sasuap nasi, jangan di jalanan, Tuh ai, tapi
di dapur. Cuba ikam bulik ka rumah, buka kincing
atawa tatudung, kaut nasi ambil iwak, makan ai lagi
ikam handak jubung jah tasarah ikam. Kada ngalih
kalu?”
Tapakalah banar kakanak tu tadi, kada kawa lagi
manjawab. Mahancap inya bajauh kada sing
suaraan. Kada tulih-tulih lagi lawan buhannya
batalu nang kurihingan di higa mutur.
(Sumber Banjarmasin Post edisi cetak)

Sabtu, 09 Juli 2011

Sup Rasa Ganyir

Sup Rasa Ganyir
example2
AMUN bajanji Palui kada parnah tapat wan waktu. Kakawalannya rancak banar sarik karna kalalawasan mahadangi. Nangkaya malam itu inya luput pulang wan janji handak tulakan ka wadah urang basalamatan.

“Mana Palui Mak, sudah batangah jam dihadang kada cangul-cangul jua,” ujar Garbus. “Sudah biasa Palui kada cuma mamakai jam karet nang maumatan, tapi tapakai jam batu,” ujar Tulamak manyahut.

“Padahal, samalam inya jua nang bajanji minta hadangi di gardu ini tapi nyatanya pangaramput banar,” ujar Garbus.

“Sabujurnya kita handak ka mana, aku balum paham jua ikam mambawai aku wan Palui,” ujar Tulamak. “Ikam kada tahukah bahwa kita sabarataan disaru julak Ambi, malam ini imbah isya sidin basalamatan,” ujar Garbus.

“Kalu Palui nang bajanji dan inya datang, baiknya kita tinggalakan haja, kita tulakan badahulu,” ujar Tulamak mandangar julak Ambi basalamatan.

“Ayu kita tinggalakan haja, supaya inya jara jangan sampai mangaramputi kita tarus,” ujar Garbus manyatujui ajakan Tulamak supaya tulakan haja.

Sesampainya Garbus wan Tulamak di rumah julak Ambi, urang sudah mambaca doa dan paharatannya basusurung handak makanan.

“Ayu Bus wan Tulamak masukan, makanan sudah tasadia. Ayu sabarataan silakan dimakani haja,” ujar julak Ambi manyuruh.

“Cucuk banar, parut lapar dan makanannya nasi sup, hayam barihit,” ujar Tulamak mahabisakan sapiring lalu batambah pulang. “Mana kawal ikam saikung kada kalihatan?” ujar julak Ambi manakunakan Palui.

“Satumat lagi inya pasti datang bila disaru,” ujar Garbus manangguh karna Palui tamasuk ratik saruan jua.

Imbah tuntung makanan, bubuhannya umpat manulungi basisimpun, lalu Garbus wan Tulamak bapander:

“Mak kumpulakan samunyaan sisa supnya nang kada habis,” ujar Garbus manyuruh Tulamak. “Naahhh ... itu Paluinya datang,” ujar Tulamak manunjuk.

“Pas banar ikam datang Lui ai, ini sudah kusiapakan sapiring jubung. Ayu makani, kami mahadangi ikam bulikan,” ujar Garbus manyurungi Palui sapiring sup, pina likat kuahnya. Langsung Palui mahantupnya, kada toleh kiri kanan lagi.

“Kanyang banar, habis sapiringan,” ujar Palui mariga sambil manapuk parut. “Aku kakanyangan Bus ai, tapi rasa mual parut handak muak. Ikam marasalah sup hayam julak Ambi ini rasa ganyir, masin dan pina lunyak?” ujar Palui.

“Tadi wayah kami makanan nyaman banar, hayamnya barihit, hati wan hampadalnya baracak dan hintalunya sabigian,” ujar Tulamak.

“Tapi kanapa maka supku rasanya anih banar,” ujar Palui.

“Itulah akibat urang pangaramput bajanji dan tadudi saruan,” ujar Garbus. “Mungkin tasalah bumbunya,” ujar Tulamak.

Wayah bulikan bapisah wan Palui hanyar Garbus mambuka rahasianya bahwa sup nang dimakan Palui tadi adalah kumpulan sisa makanan urang, lalu kuahnya ditambahinya wan banyu pambasuhan. “Aku mambalas, karna kada wani tarang-tarangan biar haja kubalas badiam-diam kaya itu,” ujar Garbus mangalalak tatawa.

 
Sumber: Banjarmasin Post edisi cetak